Προστατευόμενες Γεωγραφικές Ενδείξεις (ΠΓΕ)

Το σύστημα ΠΟΠ είναι αρκετά περιοριστικό και μερικές φορές δεν δίνει την δυνατότητα για καινοτομία στους παραγωγούς αφού όλα τα στάδια παραγωγής είναι αυστηρά καθορισμένα από τη νομοθεσία. Έτσι, σε κάποιες περιπτώσεις οι Έλληνες παραγωγοί, είτε επειδή καλλιεργούν εκτός ΠΟΠ ζωνών είτε γιατί θέλουν να πειραματιστούν με διαφορετικές τεχνικές και ποικιλίες, επιλέγουν να δημιουργούν κρασιά που κατατάσσονται στην κατηγορία ΠΓΕ. Οι οίνοι που φέρουν την Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) στην ετικέτα, τονίζουν τη σχέση μεταξύ της συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής και του ονόματος του προϊόντος, όπου τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο ποιοτικό χαρακτηριστικό, η φήμη ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό, αποδίδεται ουσιαστικά στη γεωγραφική του προέλευση. Κατ’ ελάχιστο ένα από τα στάδια παραγωγής πρέπει να πραγματοποιείται στην καθορισμένη γεωγραφική περιοχή. Εάν αναφέρεται ποικιλία σταφυλιού στην ετικέτα, θα πρέπει τουλάχιστον το 85% του κρασιού να παράγεται από την αναγραφόμενη ποικιλία.

Ένας οίνος ΠΓΕ, αν και γεωγραφικά καθορισμένος, δίνει περισσότερη ευελιξία στους παραγωγούς και προσαρμόζεται πιο εύκολα στις ανάγκες της αγοράς. Οι κανόνες που διέπουν την παραγωγή είναι πιο ελαστικοί και οι παραγωγοί μπορούν να χρησιμοποιούν ακόμη και μη παραδοσιακές ποικιλίες στο πλαίσιο ενός συστήματος ΠΓΕ. Για παράδειγμα, για ένα κρασί ΠΟΠ Νάουσα ο νόμος ορίζει ότι θα πρέπει να είναι από 100% Ξινόμαυρο. Εάν κάποιος τοπικός παραγωγός θέλει να αναμίξει το Ξινόμαυρο με άλλη ποικιλία σταφυλιού, μπορεί να κάνει χρήση μιας Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης, όπως π.χ. η ΠΓΕ Ημαθία.

Μία Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη μπορεί να ισχύει για μια σχετικά μεγάλη περιοχή όπως για ένα ολόκληρο γεωγραφικό διαμέρισμα (ΠΓΕ Θεσσαλία, ΠΓΕ Μακεδονία κ.λπ.), μια περιφέρεια/νομός (ΠΓΕ Αττική, ΠΓΕ Αχαΐα κ.λπ.) ή μια μικρότερη περιοχή (ΠΓΕ Πλαγιές Αιγιαλείας, ΠΓΕ Πλαγιές του Αίνου κ.α.). Μέχρι τον Απρίλιο του 2022, υπήρχαν 114 εγγεγραμμένες ΠΓΕ για το ελληνικό κρασί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.